Öyle bir şey ki bu insan sevdiği şeyin hep olmasıni ister. Hatta mümkünse alışkanlık haline bile getirebiliyor bazen. Tabi ufak tefek ama mutluluğu büyük şeylerden bahsediyorum. Mesela çiçekler... Off bazen çok canimiyim diye sormuyor değilim kendime. Ama ille de evimde illede göreyim arada koklayım istiyorum. Artık alışkanlık haline getirdim gibi geliyor.
Şöyle eve girdiğim zaman mis gibi çiçek kokusu geliyorsa burnuma " evet işte huzur,işte evim " diyorum. Sanki o vazolar kavanozlar boş kaldığı zaman bende eksiklik oluşuyor. Hemen bahçeye çıkıp bakınıyorum,artık ne bulursam çiçek olur çiçek yoksa yeşil yapraklar olur hadi o da yoksa çılı çırpı bile olur :) ama yeter ki boş kalmasın vazolarım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder